همانطور که در کشور من با مسافران کشور های اسلامی رفتار می کنند ، آنها من را در فرودگاه انگشت نگاری کردند .

ریک و سایمون ناگهان شگفت زده شدند از اینکه هواپیما پر از ایرانی ها بود و اینکه به همه چاقوی فلزی داده بودند !

ما به دنبال محلی ها می گشتیم و آنها از ما استقبال می کردند . ایرانی ها ما را به همان اندازه جالب (و گیج کننده) یافتند که ما آنها را...!

صبحانه در یک روستا : یک جعبه ی دستمال کاغذی همیشه روی میز قرار دارد . نان به صورت بسته بندی می آید تا در ابن دنیای آلوده ، تمیز بماند . همیشه از قهوه ی فوری استفاده می شود . هندوانه ی آبدار هم در هر وعده زینت بخش سفره است .

زمانی که انسان در هنگام عبادت به کمی راهنمایی مذهبی نیازمند است ، فلشی بر روی سقف اتاق های هتل، به سمت قبله اشاره می کند .

ایرانی ها دائما به یاد صدقه دادن هستند. درجعبه مناسب آن در کنار تمام خیابان ها پول زیادی برای نیاز های اجتماعی جمع آوری می شود .

در سرزمینی با تعداد توریست های کم ، بعضی وقت ها وجود یک هتل و رستوران توریستی خوب است .

ایرانی ها دوست دارند رستوران هایشان را با پرچم تزیین کنند . پرچم ما کجاست ؟ من فقط ستاره و راه راه روی یک دیواره ی بی روح سیاسی

می بینم !

ایران دقیقا خالی از نوشیدنی است . آنها یک نوع نوشیدنی غیر الکلی مصرف می کنند که طعم شراب دارد و مشابه آن است .

رستوران های ایرانی:عموما فقط، آنها انعام می گیرند . اگر بخواهید به طور مجلل غذا بخورید ، با یک خانواده دوست شوید ، تا آنها شما را به خانه ی خود دعوت کنند ! اگر آنها دوستان ثروتمندی باشند بهتر است ! ما از یک مهمانی ، در یک خانه ی دوست داشتنی در شیراز، با مهمان نوازی فراوان لذت بردیم.

مثل دانش آموزان دختر در هرکجای دیگر ، این ها هم اردو را دوست دارند .
وقتی دوربینی بیرون می آید ، آنها سریعا روسری هایشان درست می کنند تا موقر و باحیا باشند .

دختر ها ، موقرانه (و با اجازه معلمانشان) با ما عکس گرفتند 

مانکن ها در ویترین فروشگاه های بزرگ ، حتی از قسمتی که مثلا سر آنها است ، پوشیده شده اند .

حتی مترسک ها هم با حیا لباس پوشانده شده اند ... به رنگ سیاه